تویوتا سوپرا؛ ازدواج مصلحتی ژاپن و آلمان/ بررسی تویوتا سوپرا +عکس

اولین نسل تویوتا سوپرا Supra سال ۱۹۷۸ تولید شد. کوپه‌ای که از همان اول تمایلات اسپرت داشت. سوپرا کارش را با توسعه پلتفرم نسخه سلیکا شروع کرد ولی آرا‌م‌آرام و نسل به نسل شخصیت مستقل خودش را پیدا کرد. سوپرا در نسل چهارمش به یک جنون جهانی تبدیل شد. نسلی موسوم به MK4 که با کد رسمی A80 معروف شده‌بود. حالا اگر همه‌چیز خوب پیش برود، سوپرا تا چند وقت دیگر زیر پای رفقای ثروتمند خواهد بود.

بیشتر بدانید: تویوتا سوپرا ۲۰۲۰ با تیونینگ AC Schnitzer

اسطوره سوپرا

بیت‌ران:  یادش بخیر دهه ۹۰ میلادی. دورانی که ژاپنی‌ها با خودروهای اسپرتشان دنیا را به زانو درآورده بودند. نیسان با اسکای‌لاین، مزدا با RX-7، هوندا با NSX و البته تویوتا با اژدهایی به اسم Supra نسل چهارم. کوپه مرگباری که جوان‌ها را به خاک و خون می‌کشید و تیونرها را دیوانه می‌کرد. سوپرا در همین نسل، از یک خودرو به یک اسطوره تبدیل شد. اما ژاپنی‌ها در سال ۲۰۰۲ تولیدش را ناگهان متوقف کردند و دنیا برای نزدیک به ۲ دهه در حسرت بازگشتش هلاک شد. نسل جدید این خودرو بعد از نزدیک به ۲ دهه رونمایی شد و حالا می‌خواهد شگفتی‌ساز شود؛ سوپرا به ایران آمد.

سوپرا در ایران 

داستان سوپرا در ایران به مهر ماه سال ۱۴۰۴ برمی‌گردد. زمانی که دولت تصمیم گرفت برای رونق دادن به واردات خودرو، محدودیت حجم موتور و سقف ارزی را حذف کند. همان زمان گفته شد که شرکتی به اسم «زرین تجارت به‌سیما» می‌خواهد دست روی یک اسپرت بحث‌برانگیز ژاپنی یعنی سوپرا بگذارد.

راستش آن اوایل کسی قضیه را جدی نمی‌گرفت. تا اینکه همین چند وقت پیش یعنی اوایل اردیبهشت امسال تصویری از گواهی تایید نوع این خودرو منتشر شد و بعدش هم چندتا عکس از آن در فضای گمرک بیرون آمد. خلاصه که اگر همه‌چیز خوب پیش برود، سوپرا تا چند وقت دیگر زیر پای رفقای ثروتمند خواهد بود.

بیشتر بدانید: تویوتا سوپرا فیلم سریع و خشن به مزایده گذاشته می‌ شود

بررسی تاریخچه

اولین نسل تویوتا سوپرا Supra سال ۱۹۷۸ تولید شد. کوپه‌ای که از همان اول تمایلات اسپرت داشت. سوپرا کارش را با توسعه پلتفرم نسخه سلیکا شروع کرد ولی آرا‌م‌آرام و نسل به نسل شخصیت مستقل خودش را پیدا کرد. سوپرا در نسل چهارمش به یک جنون جهانی تبدیل شد. نسلی موسوم به MK4 که با کد رسمی A80 معروف شده‌بود.

این سوپرا شرکت در جایگاهی کاملاً استثنایی قرار داد. به طوری که می‌‌توانست کاملاً مدعی رقابت با غول‌های آلمانی باشد. آخرش هم معلوم نشد که به دلیل کاهش تقاضا بود و یا افزایش سنگین هزینه‌های تولید ولی هرچه بود سوپرا در اوج درخشش سال ۲۰۰۲ از خط تولید پایین آمد.

چالش‌های ساخت خودروی اسپرت

البته نباید فراموش کنیم که ساخت یک خودروی اسپرت تمام‌عیار در دنیای امروز، یک خودکشی اقتصادی برای اکثر شرکت‌هاست. بازارش کوچک است، هزینه‌های تحقیق و توسعه سر به فلک می‌کشد و قوانین زیست‌محیطی هر روز سخت‌گیرانه‌تر می‌شوند.

ولی بعد از یک سکوت ۱۷ ساله، آکیو تویودا مدیرعامل وقت تویوتا که خودش هم یک راننده حرفه‌ای بود، تصمیم گرفت هیجان را به شرکتش برگرداند. او بخش موتوراسپرت شرکت GR (مخفف Gazoo Racing) را مسئول احیای این افسانه کرد.

مشکل بزرگ ژاپنی‌ها

اما ژاپنی‌ها یک مشکل خیلی بزرگ داشتند. آنها یک پلتفرم دیفرانسیل عقب و یک پیشرانه شش سیلندر خطی پرقدرت آماده و دم‌دست در قفسه قطعاتشان نداشتند. ولی از شانس خوب، ب‌ام‌و که خودش استاد ساخت این دو مورد بود، همان ایام روی توسعه نسل جدید رودستر Z4 کار می‌کرد. اینجا بود که یک همکاری جنجالی شکل گرفت. تویوتا و ب‌ام‌و تصمیم گرفتند با هم روی یک پلتفرم مشترک کار کنند. شاسی، موتور، جعبه‌دنده از آلمان تامین شد و تویوتا مسئولیت طراحی بدنه را بر عهده گرفت.

این کار تویوتا اگرچه از نظر فناوری کمک سنگینی به محصول جدید کرده بود ولی اصلاً به مذاق جِی‌دی‌اِم بازها خوش نیامد. یاکوزاها و سامورایی‌ها معتقد بودند سوپرای جدید آن روح پرتلاطم قدیم را ندارد و عملاً تبدیل به یک اسلحه آلمانی شده‌است. این تعارض هنوز هم که هنوزه ادامه دارد و فکر می‌کنیم حالا حالا هم ادامه داشته باشد.

بررسی طراحی

قاعدتاً انتظار نداشتید که بعد از حدود ۲۰ سال، سوپرای جدید بخواهد طراحی شبیه به نسل چهارم داشته باشد. این خودرو در زمانی راهی بازار شد که رقبای هم‌کلاس، زبان بصری نسبتاً ساده‌ای داشتند. این هوشمندی تویوتا بود که سوپرای جدید را با چهره‌ای پیچیده و خشونت‌آمیز طراحی کرد. زوایا و خطوط تو در تو، جلوپنجره‌ای چندتکه و چراغ‌هایی که انگار برعکس نصب شده‌اند، کاری کرده که این خودرو شبیه هیچ‌یک از دیگر محصولات تویوتا نباشد. یک چیز می‌گوییم بین خودمان بماند. تقریباً همه دریچه‌های روی بدنه این خودرو فِیک هستند. یعنی اصلاً هیچ هوایی را منتقل نمی‌کنند. فقط یک پلاستیک. همین.

سقف سوپرا نسل پنجم بر اساس یک فلسفه قدیمی طراحی ایتالیایی موسوم به Double‑Bubble (دو گنبدی) شکل گرفته. ایده‌ای که طی دهه ۵۰ میلادی روی اسپرت‌های مسابقه‌ای مثل آلفارومئو SZ و فراری ۲۵۰ GT استفاده می‌شد. یکی از دلایل این شیوه طراحی، ایجاد فضای بیشتر برای رانندگانی بود که قصد داشتند در پیست رانندگی، مسابقه دهند و مجبور بودند کلاه ایمنی سر کنند. تویوتا به‌صورت پنهانی با این شیوه دارد قابلیت مسابقه‌ای سوپرای جدیدش را به رخ می‌کشد.

در نمای جانبی اولین چیزی که به‌شدت به چشم می‌آید آن انحنای سنگین و رو به بالای گلگیر عقب و شیب تند و رو به پایین سقف است. تعریف دقیقی از یک کوپه ۲+۲ (۲ درب ۲ نفره). این بخش آدم را یاد دوج وایپر خدابیامرز می‌اندازد.

ریزه‌کاری‌های دوست‌داشتنی

در بخش پشتی همان شلوغ‌کاری بخش جلویی دیده می‌شود. ریزه‌کاری‌های دوست‌داشتنی آن پایین قرار گرفته. مثل اگزوزهای دوبل دایره‌ای براق یا آن چراغ ترمز مخصوص خودروهای فرمول یک. ولی یک چیزی اینجا انگار سرجایش نیست. به نظرتان محفظه بار زیادی بالا نیست؟ آنقدر که لوگوی تویوتا آن وسط برای خودش رها شده. قبول داریم که دلیل این رفتار هندسی، افزایش نیروی پایین‌برنده بوده است.

اگر ناراحت نمی‌شوید این را هم بگوییم که کابین سوپرا نسل پنج تقریباً هیچ احساس خاصی را منتقل نمی‌کند. ما که نسبت به عدم تقارن بیمورد بعضی از خودروهای جدید انتقاد داشتیم، ولی این حجم از تقارن و نظم هم نیاز نبود. قبول داریم که یک اسپرت واقعی هیچ‌وقت دنبال قر و فر نیست ولی حداقل می‌شد فرمان این خودرو خاص‌تر باشد. فضای داخلی خیلی شبیه خودروهای آلمانی شده.

بررسی آپشن‌ها و تجهیزات

تویوتا که نشان داده در بحث نصب آپشن کاربلد است. این را همیشه روی لکسوس دیده بودیم. اما یک قانون قدیمی می‌گوید که از یک کوپه اسپرت واقعی هیچ‌وقت انتظار آپشن‌های خاصی نداشته باشید. چراکه قرار است تمرکز راننده فقط روی جاده باشد. بنابراین صندلی‌های برقی با حافظه، سیستم صوتی حرفه‌ای ‏JBL، هدآپ دیسپلی و کروز کنترل تطبیق‌پذیر بسوزید و بسازید.

بررسی مشخصات فنی

خسته شدیم از این همه ۱.۵ لیتری توربو چینی. قوای محرکه یعنی این. یعنی ۳ لیتری شش سیلندر خطی که به لطف مهندسی آلمانی‌ها می‌تواند ۳۸۲ اسب‌بخار قدرت و ۵۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید کند. پیشرانه B58 ب‌ام‌و باشد و جعبه‌‌دنده ZF نباشد؟

مهندسی شاسی فوق‌العاده است. توزیع وزن دقیقاً ۵۰-۵۰ بین دو محور توزیع شده که برای خودروی اسپرتی در این قد و قواره یک ویژگی مقدس محسوب می‌شود. مرکز ثقل پایین و فاصله محوری کوتاه، سوپرای جدید روی جاده حیرت‌انگیز کرده است. سیستم تعلیق تطبیق‌پذیر و دیفرانسیل فعال را هم که اضافه کنیم، به چسبندگی و پایداری بی‌مانندی می‌رسیم.

بریم سراغ اعداد و ارقام. شتاب صفر تا صد این سوپرا ۴.۱ ثانیه است. چیزی در حد ابرخودروهای ۱۲ سیلندر. سرعت نهایی‌اش هم به سبک خودروهای آلمانی روی ۲۵۰ کیلومتر در ساعت محدود شده است.‌

نظر نهایی

شک نداریم که تویوتا سوپرا GR می‌تواند یک سر و گردن از همه خودروهای بازار ایران بالاتر باشد. البته روی کاغذ. دلیل؟ بازار خودروی ایران معمولاً روی خوشی به این تیپ خودروها نشان می‌دهد ولی درنهایت فروش چنگی به دل نمی‌زند. تویوتا جی‌تی ۸۶ را یادتان بیاید. پورشه کیمن. آلفارومئو ۴C. اینها همه خودروهای خوبی بودند و هستند ولی در حد یک تابلوی تند و آتشین باقی ماندند.

بیشتر بدانید: تویوتا سوپرا زیر دست تیونر آلمانی

سوپرا با این سطح از فناوری، احتمال زیاد با بنزین عرضه‌شده در کشور به مشکل برمی‌خورد. تازه از ماجرای خدمات پس از فروش و قطعات یدکی فاکتور گرفتیم. خلاصه که تویوتا می‌توانست اجازه دهد نام سوپرا در همان کتاب‌های تاریخ به‌عنوان یک اسطوره خاک بخورد. اما ترجیح داد با یک ‏ازدواج مصلحتی، آن را برای نسل جدید آماده کند. ‏

در کانال آپارات بیت ران ببینید: